Om 06.00 uur al volle kantine in Hengelo voor WK-duel Turkije

Terwijl de rest van Hengelo zich nog een keer lekker omdraait, is het in de kantine van voetbalclub Barbaros al een gezellige boel. Het is zes uur ’s ochtends en het WK-duel tussen Turkije en Australië begint. Sommige fans hebben hun bed helemaal niet gezien. Na afloop zeggen ze: „Vanavond hebben we gelukkig nog een kans.”

Het idee om de wedstrijd samen in de kantine te kijken, komt van voorzitter Erkan Coskunsu. Maar dat plan bezorgde hem vooraf wel de nodige stress. De wedstrijd begon namelijk al om zes uur ’s ochtends. Erkan was zó bang dat hij door zijn wekker heen zou slapen, dat hij al om kwart over drie ’s nachts naast zijn bed stond.

De eerste fans staan al tegen vijf uur aan het hek bij Barbaros. Als de wedstrijd begint is de kantine goed gevuld en zijn alle generaties vertegenwoordigd. Er is thee, koffie en een uitgebreid ontbijt. Fans hebben vlaggen meegenomen. Ze voorspellen een 2-1 winst voor hun land.

Gehuld in een rood Turkije-shirt kijkt Erkan tevreden rond: „Ik ben heel blij dat er zoveel mensen zijn gekomen voor deze vroege wedstrijd.” De kantine zit vol spanning en gezelligheid. Boven de bar hangen de Turkse vaantjes met oranje randen en de rode vlag met de maan hangt broederlijk naast een grote Oranje vlag met brullende leeuw.

Iedereen heeft zo zijn eigen manier om deze vroege ochtend te overleven. Vriendinnen Melek, Sara, Busra en Dila hebben de hele nacht overgeslagen. Ze reden die nacht op straat rond, stopten nog even bij de McDonald’s en kwamen direct door naar de club. „Thuis is het saai, hier is tenminste sfeer”, zeggen ze.

De vriendinnen willen hun land supporten. In de rust houdt Sara een bal hoog en ze blijkt dat fenomenaal te kunnen. Maar geen van de dames voetbalt. Barbaros heeft een vrouwenteam gehad, maar momenteel niet.

De houten kantine ademt voetbalhistorie, met glimmende bekers en een kampioensschaal aan de muur. De supporters genieten ondertussen van een bijzonder ontbijt. Er staan oer-Hollandse boterhammen met kaas klaar, maar Busra (een andere dan de eerder genoemde) heeft ook zelfgemaakte Turkse börek met aardappel meegenomen. Ze draagt een bijzonder gehaakt donkerrood mutsje met lange vlechten – een bone bandana – dat ze van haar moeder Rabia heeft gekregen die in Noord Turkije woont.

Er staat onverwacht bezoek voor de deur: de politie. De agenten zagen op Instagram dat er al vroeg veel activiteit was bij de club en kwamen even controleren, zo aan het einde van hun nachtdienst. Voorzitter Erkan blijft de perfecte gastheer en nodigt ze meteen uit: „Ah, kom binnen en drink gezellig een kopje koffie.”

„We blijven tot aan de aftrap”, zegt agent Ritchie. Tussen de bedrijven door maakt Erkan van de gelegenheid gebruik om de agenten te vertellen dat de club de laatste tijd last heeft van inbraken. Zo is dat ook meteen geregeld.

Op het televisiescherm valt er helaas weinig te vieren. Turkije komt al in de eerste helft met 1-0 achter. Het spel loopt stroef en de verdediging van Australië lijkt wel ondoordringbaar. „Het is één grote muur”, klinkt het gefrustreerd uit de zaal. En Turkije laat de bal niet snel genoeg rondgaan.

Van achter de bar grinnikt Yavuz. Vanuit zijn hoek is de wedstrijd op het beeldscherm niet goed te volgen, maar kijken naar de zaal is zeker zo leuk. Het is overwegend stil, maar bij Turkse aanvallen voel je de spanning als een steeds luidrichtigere golf opkomen.

Maar elke keer ontlaadt die zich in een ‘ah’ of ‘oh’van teleurstelling. Een enkeling wordt er boos van. Yavuz kan relativeren en geniet. Clubicoon Erdal constateert dat Turkije geen echte spitsen heeft. Geen afmakers. Erdal heeft mobiel contact met andere fans die in cafés in Hengelo de wedstrijd bekijken. Op zijn schermpje verschijnt een man die uitzinnig is van plezier. Hij reageert amper op Erdal.

Als Australië uit een schaarse aanval het tweede doelpunt scoort, vertrekken de eerste fans uit de kantine. Het is een flinke sportieve kater zo vroeg in de ochtend. Maar de fans laten hun humeur niet verpesten. „Dat wordt niet tuteren, vandaag”, zegt Yavuz lachend. Andere fans zeggen: „Gelukkig hebben we vanavond met Nederland nog een kans als ze tegen Japan spelen.” Want ze zijn net zo goed voor Nederland als voor Turkije.

Algemeen verslaggever